Podróż ku Lancia Design Day: „agresywny” design Stratosa, Rally 037 i Delty

• Trzy wyścigowe „bestie" Stratos, Rally 037 i Delta stworzone, by zwyciężać dzięki doskonałej równowadze swoich geometrycznych kształtów zaprojektowanych w celu uzyskania jak najlepszych osiągów
• Dzięki okrągłym tylnym reflektorom, aerodynamicznemu skrzydłu i eklektycznemu połączeniu kolorów w kabinie, Lancia Stratos to model o futurystyczny designie, który wciąż pozostaje aktualny
• „Funkcjonalne" i śmiałe kształty charakteryzujące zarówno przód, jak i tył Lancii Rally 037 oraz kanciasty grill przypominający „kielich", czynią z niej idealny samochód do rajdów
• Kultowy słupek C Lancii Delta, odziedziczony po modelach z homologacją drogową, równoważy w widoku bocznym radykalną agresywność powiększonych nadkoli.

„Czerpanie inspiracji z modeli takich jak Delta, Rally 037 i Stratos to marzenie każdego. Te trzy agresywne samochody o niezwykłych osiągach sprawiły, że Lancia jest najbardziej utytułowaną marką w historii rajdów" – powiedział Luca Napolitano, dyrektor generalny marki Lancia. „Ich proste kształty, radykalna geometria, okrągłe tylne reflektory i aerodynamiczny spojlery to elementy, które są częścią historii naszego designu i które zainspirowały nas do stworzenia przyszłych modeli Lancii”.

Lancia Stratos „przypomina strój sportowca, podkreślający jego atletyczność”

To właśnie esencja Lancii Stratos: „agresywnego” samochodu wyścigowego o super osiągach, stworzonego, by wygrywać i przełamywać schematy, różniąc się znacznie od pozostałych modeli z tamtego okresu. Czerpiąca inspirację z rewolucyjnej koncepcji prototypu "Strato's Zero" z 1970 roku - wykonanego przez Bertone na podstawie projektu Gandiniego - ostateczna wersja została zaprezentowana w 1971 roku z futurystycznym klinowatym kształtem i silnikiem V6 pochodzącym z Ferrari Dino 246. Przód o wyostrzonym kształcie idealnie łączy się z nadkolami, natomiast pochylona szyba przednia obejmuje przedni słupek i biegnie dalej do okien bocznych. Dach schodzi pionowo nad malutką tylną szybą, otoczoną dużą pokrywą silnika. Z tyłu wyróżniają się okrągłe tylne światła i agresywny spojler na dachu. Kiedy Nuccio Bertone, twórca prototypu, zobaczył ostateczną wersję Lancii Stratos powiedział, że „pasuje ona do kierowcy i pilota jak strój sportowy podkreślający ich atletyczność”.

Wszystkie elementy samochodu zaprojektowano z myślą o wyścigach rajdowych, począwszy od maski silnika i pokrywy bagażnika wykonanych z lekkich materiałów, po błotniki mające większy otwór, umożliwiający szybsze wykonanie naprawy serwisowej podczas wyścigów. Rewolucyjne było również wnętrze Lancii Stratos, skoncentrowane całkowicie na kierowcy i zaprojektowane tak, aby osiągać wyniki i wzbudzać emocje: dwa fotele i tylko dwa schowki na kaski wyścigowe, element wyróżniający również wersję drogową modelu.

Tak zwany „color-blocking”, wykorzystujący kontrastujące odcienie, poprzez zastosowanie podstawowych kolorów, takich jak niebieski, czerwony i żółty tworzy w kabinie efekt ciągłej gry przeciwstawnych barw, będący częścią charakterystycznego dla marki Lancia eklektyzmu.

Lancia Stratos HF Group 4 zwyciężyła trzy razy z rzędu w Rajdzie Monte Carlo i zdobyła dwa kolejne tytuły w Rajdowych Mistrzostwach Świata Konstruktorów (w 1975 i 1976 roku) oraz w Mistrzostwach Europy Kierowców, po czym w 1977 roku Sandro Munari zwyciężył za kierownicą tego modelu w Rajdowych Mistrzostwach Świata Kierowców FIA.

Począwszy od 1975 roku, Lancia Stratos przybrała biało-zielone barwy swojego sponsora Alitalii, a trójkolorowe logo włoskiej linii lotniczej zostało podzielone i zharmonizowane z klinowym kształtem samochodu. Nawet dzisiaj malowanie Stratos Alitalia jest uważane za jedno z najpiękniejszych w historii sportów motorowych.

Lancia Rally 037, agresywny i minimalistyczny styl samochodu, który zwyciężył w Rajdowych Mistrzostwach Świata Konstruktorów w 1983 r.

Wyróżniająca się „funkcjonalnymi” i ostrymi liniami zarówno z przodu, jak i z tyłu, Lancia Rally 037, lepiej znana jako „037” (numer projektu), to samochód sportowy czystej krwi, uosabiający słynne zwycięstwo Dawida nad Goliatem. Lancia Rally 037 była ostatnim modelem z napędem na dwa koła, który zwyciężył w Rajdowych Mistrzostwach Świata Konstruktorów w 1983 roku, pokonując silniejszych konkurentów z napędem na wszystkie koła.

Lancia Rally 037 stanowi kombinację samonośnego nadwozia z przestrzenną ramą rurową. Jej konstrukcja, zaprojektowana przez atelier Pininfarina, wyróżniała się agresywnym i eleganckim nadwoziem będącym w stanie zapewnić znaczne obciążenie aerodynamiczne. W celu maksymalnego zwiększenia osiągów poszycie wykonano z włókien poliestrowych wzmocnionych włóknem szklanym, z dwoma lekkimi maskami silnika i bagażnika, całkowicie demontowanymi.

Minimalistyczne i racjonalne wnętrze to esencja samochodów rajdowych, podobnie jak niektóre z aerodynamicznych „elementów” na słupku i ogonie, w tym efektowny spojler, dzięki którym samochód był jeszcze bardziej wydajny.

Lancia 037 była ewolucją samochodu Beta Monte-Carlo, nie była jednak przeznaczona do produkcji w dużych ilościach, ponieważ głównym zadaniem wersji drogowej było przygotowanie wejścia do świat rajdów.

Oficjalny debiut modelu w wersji drogowej nastąpił podczas Salonu Samochodowego w Turynie w 1982 roku. Rok później, Lancia Rally 037 zdobyła tytuł mistrza świata konstruktorów, zajęła drugie miejsce w Mistrzostwach Świata Kierowców oraz zdobyła Mistrzostwo Europy i Włoch z Miki Biasionem za kierownicą, który niedługo później ścigał się w barwach zespołu Lancia Martini.

Lancia Delta, ewolucja designu najbardziej utytułowanego samochodu rajdowego w historii

Nie ulega wątpliwości, że jest to jeden z najbardziej utytułowanych samochodów rajdowych świata. Słysząc nazwę Delta, entuzjaści motoryzacji i fani rajdów na całym świecie czują dreszcz emocji. Od razu przychodzi na myśl rok 1988, kiedy to Delta HF 4WD, pierwszy model Lancii w segmencie sedanów z napędem na wszystkie koła, ewoluowała w kultową Deltę HF Integrale, zapamiętaną przez wszystkich ze względu na agresywny przód, charakteryzujący się powiększonymi wlotami powietrza i poszerzonymi nadkolami, aby pomieścić szersze opony.

Z biegiem lat model został wzbogacony o szereg udoskonaleń technicznych i stylistycznych.

Po Delcie HF Integrale 16V z charakterystycznym „wybrzuszeniem" na masce silnika, które musiało pomieścić nową głowicę, przyszedł czas na Deltę HF Integrale 16V Evoluzione wyróżniającą się jeszcze szerszymi błotnikami i efektownym spojlerem na dachu. Włoska marka wyprodukowała najbardziej udany samochód rajdowy wszech czasów, bazując na tej niezwykłej, kompaktowej wersji drogowej modelu. W istocie, Lancia Delta HF z napędem na cztery koła, w czterech kolejnych ewolucjach modelu, zdobyła: sześciokrotnie tytuł mistrza świata w rajdach konstruktorów (1987-1992); czterokrotnie tytuł rajdowego mistrza świata kierowców, (1987-1989 i 1991); raz, w 1987 roku, tytuł rajdowego mistrza świata w klasyfikacji producentów (Grupa N); sześciokrotnie tytuł rajdowego mistrza Europy (1987-1991 i 1993) oraz dwukrotnie tytuł rajdowego mistrza Europy w klasyfikacji producentów (Grupa N), odpowiednio w 1988 i 1989 roku. Lancia Delta HF Integrale była marzeniem dla pasjonatów sportów motorowych i jednocześnie koszmarem dla konkurentów, którzy musieli pogodzić się z jej supremacją.